Direct naar het hulpmiddel
Meer
NLTaal

Hetzelfde hulpmiddel opent in de taal die je kiest en begint opnieuw: wat je hier hebt getypt, gaat niet mee.

Planner voor zelfstandigheid

Dit hulpmiddel heeft JavaScript nodig om je blad te maken. Zonder JavaScript kan niets op deze pagina er een maken.

De korte versie om op papier te schrijven: Het plan hangt niet af van deze pagina. Schrijf op papier: de ene vaardigheid, hoeveel hulp er bij de volgende poging blijft, wat je kind erover zei op welke manier het ook antwoordt, het stopteken dat je samen afspreekt, wat er gebeurt als het misgaat, en wanneer je er samen naar kijkt.

Nog niets bewaard

Wat is dat ene ding?

Eén. Met een hele lijst zou dit een schema worden, en een schema beantwoordt een andere vraag.

Concreet werkt beter dan algemeen. “Op een schooldag zelf ontbijt maken” werkt beter dan “zelfstandiger worden”.

Waarom nu (Niet verplicht)

Hoeveel hulp zit er nu in, en hoeveel de volgende keer?

De vijf niveaus zijn de vijf antwoorden hieronder, van de meeste hulp naar de minste: van “Ik doe het voor” tot “Mijn kind doet het al zelf”. Beantwoord beide vragen. Je hoeft niet alle vijf te doorlopen, en teruggaan naar meer hulp is een gewone stap.

Waar je nu staat

Wat je hebt afgesproken voor de volgende poging

Dat mag hetzelfde zijn als hierboven, of juist een stap terug. Allebei zijn het echte antwoorden.

Het deel dat je niet terugtrekt. In huis zijn, de eerste stap samen doen, aan het eind één ding nakijken.

Wat zegt je kind?

In de woorden van je kind, niet in de jouwe. Elke manier van antwoorden telt: praten, gebarentaal, aanwijzen, een tekening of het apparaat waarmee je kind communiceert. Wacht niet op een uitleg in woorden voordat je het opschrijft.

Schrijf het zo dicht mogelijk bij het antwoord op, of dat nu kwam in woorden, in gebarentaal, met een gebaar, met een tekening of via het apparaat van je kind. Ook als het antwoord was dat het niet wil.

Hoe je kind erin staat

Het antwoord van je kind bepaalt wat er bovenaan het blad staat, dus een nee of een nog niet telt hier even zwaar als een ja.

Wat moet er anders zijn om het te laten lukken?

Aanpassingen zijn geen toegevingen. Moet er iets veranderen om de poging eerlijk te maken, zet het dan in het plan in plaats van het aan de dag zelf over te laten.

Aanpassingen die bij het plan horen (Niet verplicht)

Waar het gebeurt, en het vangnet

Antwoord voor de plek waar de poging echt plaatsvindt, niet voor het idee ervan. Zonder stopteken en zonder plan voor als het misgaat, blijft het blad een concept.

De keuken, het stukje lopen naar de winkel op de hoek, de fiets, het gereedschap dat erbij hoort. Alleen een regel waard als het de poging verandert.

De risico's die je niet uit handen geeft, ook de risico's die je kind niet ziet: de hete pan, de weg, het slot op de deur, de kast met schoonmaakmiddelen. Door ze te benoemen, blijft de poging over de vaardigheid gaan.

Spreek het hardop af, en spreek af dat het gebruiken ervan niets kost. Een woord, een handgebaar, of wat je kind al gebruikt om stop te zeggen.

Wie je kind belt, wat het doet, wat er daarna gebeurt. “Het gaat mis” moet iets zijn wat jij en je kind je allebei al hebben voorgesteld.

Wanneer kijk je er samen naar?

Kies een datum, een gebeurtenis of een vast moment om het samen opnieuw te bekijken.

Waar je het echt over gaat hebben (Niet verplicht)

Waar dit blad ophoudt

Niets hier gaat boven een wettelijke plicht of een oordeel over veiligheid. Zou een poging je kind alleen laten op een plek waar het niet alleen hoort te zijn, dan is het antwoord geen beter plan maar een andere poging. Neem het meteen over als er een ernstig gevaar opduikt, zoals verkeer, water, vuur, iets waarin je kind kan stikken, scherp gereedschap of een giftig product, en laat een natuurlijk gevolg nooit een verwonding zijn. Verliest je kind vaardigheden die het al had, of heeft het ineens duidelijk meer moeite, dan is dat geen onwil: bespreek het met een zorgverlener.

Wat dit hulpmiddel niet doet
  • Het geeft geen score voor zelfstandigheid, geen percentage voor hoe klaar je kind is en geen vergelijking met andere kinderen.
  • Er staan geen leeftijdsgrenzen in. Wanneer een kind alleen thuis mag blijven, alleen mag reizen of bepaalde spullen mag gebruiken, bepaalt de wet van de plek waar je woont, en dat is niet in twee landen hetzelfde.
  • Het is geen beoordeling van je kind, het stelt geen diagnose en het is geen bewijsstuk voor wie dan ook. Het is een notitie over één ding dat je hebt afgesproken om te proberen.
  • Het kent de behoeften van je kind niet. Speelt een beperking, een diagnose of een ondersteuningsplan mee, dan werk je daaraan met de mensen die dat van je kind weten, niet met een webpagina.
Privacy en bronnen

Alles wat je typt, wordt op dit apparaat verwerkt. Daarvan wordt niets verstuurd, en bewaren doe je alleen bewust, met een knop.

Bronnen van dit hulpmiddel

Geschreven voor elk land: er staat nog niets op dat specifiek is voor de plek waar je woont.

De bronnen van het boek bij hoofdstuk 17

Niets hier gaat boven een wettelijke plicht of een oordeel over veiligheid. Zou een poging je kind alleen laten op een plek waar het niet alleen hoort te zijn, dan is het antwoord geen beter plan maar een andere poging. Neem het meteen over als er een ernstig gevaar opduikt, zoals verkeer, water, vuur, iets waarin je kind kan stikken, scherp gereedschap of een giftig product, en laat een natuurlijk gevolg nooit een verwonding zijn. Verliest je kind vaardigheden die het al had, of heeft het ineens duidelijk meer moeite, dan is dat geen onwil: bespreek het met een zorgverlener.