Zo wordt dit gemaakt

Elk hulpmiddel is een vaste manier om iets op papier te doordenken. Het stelt vragen, één voor één, en maakt van je antwoorden een blad. Het is een redactionele vorm, geen klinisch instrument, en niets hiervan is als interventie onderzocht.

Dat onderscheid is belangrijker dan het lijkt. Een richtlijn kan het principe achter een hulpmiddel ondersteunen zonder iets te zeggen over de vraag of juist dit werkblad helpt. Is dat zo, dan staat dat in de bronnenlijst, in de regel onder de verwijzing.

Primaire bronnen gaan voor: adviezen van gezondheidsautoriteiten, normalisatie-instellingen en internationale organisaties, daarna onderzoek dat door vakgenoten is beoordeeld, daarna de rest. Bij elke verwijzing op de pagina van een hulpmiddel staat één regel over wat de bron onderbouwt en, waar dat ertoe doet, wat niet.

Een lange literatuurlijst bewijst niet dat een hulpmiddel werkt. Ze bewijst dat iemand heeft gezocht. Vier dingen worden bewust uit elkaar gehouden: een officiële aanbeveling, een onderzoek, een conclusie die we zelf hebben getrokken en een ontwerpkeuze die we zelf hebben gemaakt. Alleen de eerste twee hebben het gezag van iemand anders.

Noodnummers, meldroutes, wettelijke leeftijden, schoolregels, normen voor water en lucht, privacywetgeving en gezondheidszorg veranderen allemaal bij een grens. Het antwoord van het ene land meenemen naar een ander is de snelste manier om iemand met een zelfverzekerd gezicht gevaarlijk advies te geven.

Daarom noemt de internationale kern van een hulpmiddel nooit een dienst, een nummer of een wettelijke grens. Die horen thuis op pagina's die voor één land zijn geschreven, met erbij welk gebied ze dekken en wanneer ze voor het laatst zijn gecontroleerd. Zulke pagina's bestaan nog niet.

Elk hulpmiddel en elk werkblad heeft een van drie statussen in de administratie van het project. Daarmee wordt bijgehouden welke beoordelingen nog moeten gebeuren. Op de hulpmiddelen zelf staan ze niet: wie er een opent, krijgt het hulpmiddel, en deze pagina zegt hoe ver de beoordelingen zijn.

Open betekent dat deskundigen het hebben gelezen en dat een persoon met naam en toenaam de publicatie heeft goedgekeurd. Proefversie betekent dat het nog niet met ouders is getest, dat de toegankelijkheid nog niet is beoordeeld en dat de tekst nog een eerste versie is. In beoordeling betekent dat de deskundigen die het nodig heeft, het nog niet hebben gelezen.

Op dit moment staat niets op deze site op Open. Dat is geen voorzichtige lancering, zo staat het project er echt voor: nog niemand met de juiste opleiding heeft er iets van gelezen, en geen groep ouders heeft het getest. Het lezen door deskundigen, de tests met ouders en tieners en een toegankelijkheidsbeoordeling met echte hulptechnologie moeten allemaal nog gebeuren. Intussen kun je elk hulpmiddel en elk werkblad gebruiken, en elk ervan zegt op de eigen pagina waar het ophoudt, wat het niet doet en wanneer je naar een mens toe gaat.

Sommige onderwerpen maken een eind aan een werkblad in plaats van erin behandeld te worden. Direct gevaar, geweld, iemand die onder controle van een ander staat, vermoeden van mishandeling of misbruik, uitbuiting en risico op zelfdoding worden door geen enkel werkblad behandeld. Elk hulpmiddel zegt waar het stopt, en het “Plan voor rust en herstel” en “Een vraag aan AI voorbereiden”, de hulpmiddelen waar je in een moeilijk moment het snelst naar grijpt, vragen eerst en stoppen voordat je iets typt.

Daarom beginnen een paar hulpmiddelen met een vraag vóór de eerste stap, en daarom sluit een bepaald antwoord het hulpmiddel af. Het doet dan precies wat het moet doen.

Geen enkel veld op deze site vraagt wat een kind heeft gedaan. De vier vakken waarin meer dan één regel past, gaan over de volwassene of over een apparaat in huis, nooit over het gedrag van het kind: waar je verantwoordelijkheid voor neemt, wat je op een zware dag zou laten gaan, wat je kind zei toen je het vroeg en wat een verbonden apparaat opneemt. Geen van de vier vraagt naar het voorval, en geen ervan is de plek om het op te schrijven.

Elk hulpmiddel heeft een eigen inhoudsversie. Een grote wijziging betekent dat de belofte, de veiligheidslogica of de vorm van het resultaat is veranderd. Een kleine betekent dat er iets is toegevoegd. Een correctie gaat over formulering, een bron of de toegankelijkheid.

Het versienummer hoort bij de administratie van het project. Van geen enkel hulpmiddel of werkblad zijn de bronnen al formeel gecontroleerd, en geen pagina beweert dat. Er verschijnt pas een datum onder de bronnen van een hulpmiddel als er echt een controle is geweest, samen met de datum waarop de volgende moet plaatsvinden.

Een aanbeveling die onzeker wordt, wordt ingetrokken of neutraal gemaakt terwijl ze opnieuw wordt bekeken, in plaats van te blijven staan tot een geplande controle aan de beurt is. Wetgeving, noodsituaties, gegevens en AI wachten niet op een jaarlijkse ronde.

Een hulpmiddel dat verdwijnt, laat een uitleg en een veilig alternatief achter. Een gedrukte code uit het boek komt nooit uit op een dode pagina.